Dział Doskonalenia Wyższych Kadr Medycznych informuje,
iż ukazało się Rozporządzenie Ministra Zdrowia (Dz. Ust. nr 126, poz. 1319 z dnia 16 kwietnia 2004r. ) w sprawie specjalizacji i uzyskiwania tytułu specjalisty przez diagnostów laboratoryjnych.

Rozporządzenie określa:

• wykaz dziedzin mających zastosowanie w ochronie zdrowia, w których można odbywać specjalizację;
• sposób i tryb dokonywania wpisu na listę podmiotów uprawnionych do prowadzenia staży kierunkowych;
• sposób opracowania i zakres programu specjalizacji;
• sposób i tryb przeprowadzania oraz odbywania specjalizacji;
• sposób i tryb składania egzaminu państwowego;
• szczegółowe warunki i sposób sprawowania nadzoru nad realizacją specjalizacji;
• sposób ustalania opłat za specjalizację i egzamin państwowy.

Wykaz dziedzin mających zastosowanie w ochronie zdrowia, w których diagnosta laboratoryjny może odbywać specjalizację, oraz staż pracy niezbędny do przystąpienia do danej specjalizacji:

dziedziny podstawowe:

• laboratoryjna diagnostyka medyczna - 1 rok,
• laboratoryjna genetyka medyczna - 2 lata,
• laboratoryjna immunologia medyczna - 1 rok,
• mikrobiologia medyczna - 1 rok,
• laboratoryjna transfuzjologia medyczna - 2 lata,
• laboratoryjna toksykologia medyczna - 1 rok,
• zdrowie publiczne - 1 rok,
• zdrowie środowiskowe - 1 rok;
• laboratoryjna hematologia medyczna - 2 lata
• cytomorfologia medyczna - 2 lata
• laboratoryjna parazytologia medyczna - 1 rok
• epidemiologia - 1 rok

Podstawowy staż specjalizacyjny i staże kierunkowe w zakresie specjalizacji ze zdrowia publicznego i zdrowia środowiskowego diagnosta laboratoryjny odbywa poza medycznym laboratorium diagnostycznym, w jednostkach, które zapewniają możliwość zrealizowania podstawowego stażu specjalizacyjnego i staży kierunkowych.

Czas trwania 

czas trwania specjalizacji nie krótszy niż 3 lata, z wyjątkiem specjalizacji ze zdrowia publicznego, której czas trwania nie może być krótszy niż 4 lata, a w przypadku diagnostów laboratoryjnych posiadających specjalizację I stopnia - nie krótszy niż 2 lata;

Staż kierunkowy - uprawnienia

§ 5. Staż kierunkowy, mogą prowadzić podmioty, które uzyskały wpis na listę podmiotów uprawnionych do prowadzenia staży kierunkowych, zwaną dalej "listą", prowadzoną przez ministra właściwego do spraw zdrowia, jeżeli:

1. są jednostkami, których działalność odpowiada profilowi prowadzonej specjalizacji;
2. zapewniają kadrę i bazę dydaktyczną do realizacji programu stażu kierunkowego dostosowaną do liczby osób odbywających specjalizację, a w szczególności:

• zapewniają pełnienie obowiązków opiekuna stażu kierunkowego przez osobę posiadającą tytuł specjalisty w danej dziedzinie, a w odniesieniu do nowych specjalności oraz zdrowia publicznego - przez osobę, która posiada stopień naukowy doktora i prowadzi działalność naukową i badawczą w zakresie tej specjalności,
• zapewniają specjalistyczną aparaturę i sprzęt niezbędny do realizacji programu specjalizacji,
• udzielają świadczeń w zakresie i w liczbie określonych programem specjalizacji.

Wniosek o wpis na listę, składany jest do działającej na podstawie odrębnych przepisów jednostki organizacyjnej podległej wojewodzie - wojewódzkiego centrum zdrowia publicznego, zwanego dalej "ośrodkiem wojewódzkim", właściwego ze względu na siedzibę podmiotu ubiegającego się o wpis na listę.( Dolnośląskiego Centrum Zdrowia Publicznego- Dział Doskonalenia Wyższych Kadr Medycznych ul. Koszarowa 5 budynek "J" 51-149 Wrocław)
Wzór wniosku, opracowuje Centrum i podaje do publicznej wiadomości na swojej stronie internetowej.
Ośrodek wojewódzki, po sprawdzeniu formalnym wniosku, oraz po uzyskaniu opinii konsultanta wojewódzkiego w zakresie możliwości prowadzenia stażu kierunkowego przez podmiot ubiegający się o wpis na listę, przesyła dokumenty do Centrum.
Centrum przekazuje wniosek zespołowi ekspertów, w celu wydania opinii o spełnieniu przez podmiot warunków niezbędnych do realizacji stażu kierunkowego.
§ 7. Minister właściwy do spraw zdrowia na podstawie przedstawionej przez Dyrektora Centrum opinii zespołu ekspertów, dokonuje wpisu podmiotu na listę.
Podmioty prowadzące staż kierunkowy podlegają ocenie zespołu ekspertów, co najmniej raz na 5 lat oraz każdorazowo na wniosek konsultanta wojewódzkiego w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego konsultanta wojewódzkiego.
W razie niespełniania przez podmiot prowadzący staż kierunkowy warunków określonych w § 5 ust. 1, zespół ekspertów występuje do ministra właściwego do spraw zdrowia za pośrednictwem Dyrektora Centrum o skreślenie tego podmiotu z listy.
Minister właściwy do spraw zdrowia skreśla z listy podmiot uprawniony do prowadzenia stażu na wniosek kierownika tego podmiotu.
Minister właściwy do spraw zdrowia podaje do wiadomości publicznej listę podmiotów uprawnionych do prowadzenia staży kierunkowych w formie informacji na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia oraz Centrum. Lista ta jest aktualizowana co najmniej dwa razy w roku według stanu na dzień 1 kwietnia i 1 października.

Tryby odbywania specjalizacji

§ 8. Diagnosta laboratoryjny uprawniony do podjęcia specjalizacji może ją odbywać na podstawie:

1. umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony lub określony okresem trwania specjalizacji z podmiotem, spełniającym warunki do realizacji podstawowego stażu specjalizacyjnego i płatnego urlopu szkoleniowego udzielonego na podstawie odrębnych przepisów lub urlopu bezpłatnego udzielonego na czas realizacji kursów i staży kierunkowych w oparciu o zasady określone w umowie
2. umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony lub określony okresem trwania specjalizacji z innym podmiotem niż określony w pkt. 1 i płatnego urlopu szkoleniowego udzielonego na podstawie odrębnych przepisów na czas realizacji podstawowego stażu specjalizacyjnego, kursów i staży kierunkowych w oparciu o zasady określone w umowie
3. umowy cywilnoprawnej zawartej na czas trwania specjalizacji z podmiotem, o którym mowa w pkt. 1,
4. poszerzenia zajęć programowych dziennych studiów doktoranckich o program specjalizacji zgodny z kierunkiem tych studiów.

Diagnosta laboratoryjny, zawiera z pracodawcą umowę cywilnoprawną określającą wzajemne prawa i obowiązki stron wynikające z realizowania programu specjalizacji.

Jeżeli diagnosta laboratoryjny pracuje w krótszym wymiarze czasu pracy, czas trwania specjalizacji ulega proporcjonalnemu wydłużeniu.

Otwarcie specjalizacji

§ 11. Diagnosta laboratoryjny ubiegający się o rozpoczęcie specjalizacji składa wniosek o rozpoczęcie specjalizacji do jednostki kształcącej, która przeprowadza postępowanie kwalifikacyjne.

Wzór wniosku o rozpoczęcie specjalizacji określa załącznik nr 3 do rozporządzenia. dostępny http://www.portalmed.pl/xml/prawo/medycyna/medycyna/r2004/041319

Do wniosku, dołącza się:

• odpis dyplomu szkoły wyższej;
• kserokopię dokumentu "Prawo wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego";
• dokument potwierdzający wymagany staż pracy w zawodzie diagnosty laboratoryjnego.
• Wniosek, składa się w terminie do dnia 15 grudnia albo do dnia 15 czerwca każdego roku

Postępowanie konkursowe

§ 12. Postępowanie kwalifikacyjne przeprowadza jednostka kształcąca, uwzględniając przeprowadzenie odrębnego postępowania kwalifikacyjnego dla diagnostów laboratoryjnych posiadających odpowiednią specjalizację I stopnia uzyskaną na podstawie dotychczasowych przepisów.

Liczbę osób, które mogą rozpocząć specjalizację w danej jednostce kształcącej, jednostka ta ogłasza na 30 dni przed terminem składania wniosku, na swojej stronie internetowej.

Postępowanie kwalifikacyjne obejmuje:

1. ocenę formalną wniosku o rozpoczęcie specjalizacji;
2. ocenę wiedzy zawodowej i udokumentowanych osiągnięć zawodowych diagnosty laboratoryjnego w przypadku, gdy liczba wnioskujących przekroczy liczbę miejsc specjalizacyjnych w danej jednostce kształcącej.

Ocenę wiedzy zawodowej i udokumentowanych osiągnięć zawodowych diagnosty laboratoryjnego wyraża się w punktach według następującej punktacji:

• tytuł specjalisty w pokrewnej dziedzinie - 10 pkt;
• specjalizacja I stopnia w pokrewnej dziedzinie - 9 pkt;
• doświadczenie zawodowe w dziedzinie właściwej dla danej specjalizacji - 1 pkt za każdy rok;
• opublikowanie artykułu naukowego lub przygotowanie i wygłoszenie referatu na zjazd, kongres, konferencję lub sympozjum - od 4 do 8 pkt za każdy artykuł lub wystąpienie, nie więcej jednak niż 40 pkt;
• rozmowa kwalifikacyjna składająca się z trzech pytań z podstaw diagnostyki laboratoryjnej - do 10 pkt za każde pytanie.

Wynik postępowania kwalifikacyjnego stanowi sumę liczby punktów uzyskanych za ocenę wiedzy i osiągnięć zawodowych.
W przypadku gdy liczba diagnostów laboratoryjnych wnioskujących o przystąpienie do specjalizacji przekroczy liczbę wolnych miejsc specjalizacyjnych w danej jednostce kształcącej, do specjalizacji kwalifikuje się osoby, które uzyskały największą liczbę punktów.
W przypadku uzyskania przez dwóch lub więcej diagnostów laboratoryjnych jednakowej liczby punktów kwalifikujących ich do ostatniego w kolejności miejsca, postępowanie kwalifikacyjne obejmuje dodatkową rozmowę kwalifikacyjną.

W celu przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego rektor szkoły wyższej będącej jednostką kształcącą powołuje komisję kwalifikacyjną, w skład której wchodzą:

• wskazany przez rektora szkoły wyższej pracownik odpowiedzialny za ustalenie szczegółowych warunków i przebiegu specjalizacji w sposób zapewniający realizację programu specjalizacji, zwany dalej "pełnomocnikiem";
• przedstawiciel rektora szkoły wyższej posiadający tytuł specjalisty w danej dziedzinie, a w przypadku nowych specjalności - osoba posiadająca co najmniej stopień naukowy doktora w dziedzinie właściwej dla danej specjalizacji;
• przedstawiciel właściwego ze względu na siedzibę jednostki kształcącej ośrodka wojewódzkiego;
• przedstawiciel Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych posiadający tytuł specjalisty w danej dziedzinie, a w przypadku nowych specjalności - osoba posiadająca co najmniej stopień naukowy doktora w dziedzinie właściwej dla danej specjalizacji;
• konsultant wojewódzki w dziedzinie właściwej dla danej specjalizacji albo w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego konsultanta, właściwy ze względu na siedzibę jednostki kształcącej.

Przewodniczącym komisji kwalifikacyjnej jest pełnomocnik.
Na podstawie przeprowadzonego postępowania kwalifikacyjnego oraz uwzględniając liczbę miejsc szkoleniowych, komisja kwalifikacyjna sporządza listę diagnostów laboratoryjnych zakwalifikowanych do odbywania określonej specjalizacji i po wprowadzeniu kodu w miejsce danych osobowych udostępnia ją w siedzibie jednostki kształcącej i ośrodka wojewódzkiego właściwego ze względu na siedzibę tej jednostki.
§13.Zakwalifikowanie diagnosty laboratoryjnego do odbywania określonej specjalizacji stanowi podstawę do jej rozpoczęcia.
Jednostka kształcąca ma obowiązek umożliwić diagnoście laboratoryjnemu rozpoczęcie specjalizacji w terminie nie dłuższym niż 4 miesiące od zakończenia postępowania kwalifikacyjnego.
Jednostka kształcąca zawiera z diagnostą laboratoryjnym zakwalifikowanym do rozpoczęcia specjalizacji umowę o szkolenie określającą wzajemne prawa i obowiązki wynikające z realizacji programu specjalizacji, w tym sposób i tryb uiszczania opłaty za specjalizację.
Osobie zakwalifikowanej do rozpoczęcia specjalizacji ośrodek wojewódzki, właściwy ze względu na siedzibę jednostki kształcącej, wydaje kartę specjalizacji według wzoru stanowiącego załącznik nr 4 do rozporządzenia.
Karta specjalizacji z wymaganymi wpisami stanowi dowód odbycia specjalizacji i stanowi podstawę przystąpienia do egzaminu państwowego.

§ 15. Ośrodek wojewódzki prowadzi rejestr osób odbywających specjalizację na obszarze danego województwa, zwany dalej "rejestrem".

SKRACANIE I PRZEDŁUZANIE SPECJALIZACJI

§ 16. Czas trwania specjalizacji może być przedłużony na uzasadniony wniosek osoby odbywającej specjalizację, o okres nie dłuższy niż 24 miesiące.
Czas trwania specjalizacji może być skrócony o okres nie dłuższy niż 1/3 czasu jej trwania, jeżeli kierownik specjalizacji wystąpi z wnioskiem do konsultanta krajowego w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego konsultanta krajowego, o uznanie diagnoście laboratoryjnemu odbytych przez niego w kraju lub za granicą kursów szkoleniowych lub staży kierunkowych za równoważne ze zrealizowaniem elementów określonych w programie specjalizacji, jeżeli okres od dnia ich ukończenia nie jest dłuższy niż 5 lat, oraz o skrócenie czasu trwania specjalizacji.
Czas trwania specjalizacji przedłuża pełnomocnik po uzyskaniu zgody kierownika specjalizacji i konsultanta wojewódzkiego w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego konsultanta, właściwego ze względu na miejsce odbywania stażu specjalizacyjnego.
Czas trwania specjalizacji skraca pełnomocnik po uzyskaniu zaświadczenia od konsultanta krajowego w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego konsultanta krajowego, potwierdzającego uznanie dotychczasowego dorobku zawodowego diagnosty laboratoryjnego za równoważny ze zrealizowaniem wybranych elementów programu specjalizacji.
Pełnomocnik zobowiązany jest zawiadomić ośrodek wojewódzki o przedłużeniu lub skróceniu czasu trwania specjalizacji.

Kierownik specjalizacji

§17.Specjalizacja odbywa się pod nadzorem kierownika specjalizacji, który jest odpowiedzialny za ustalenie przebiegu podstawowego stażu specjalizacyjnego i staży kierunkowych w sposób zapewniający realizację programu specjalizacji.
Kierownikiem specjalizacji może być osoba, która posiada tytuł specjalisty w dziedzinie będącej przedmiotem specjalizacji.
§ 18.Kierownika specjalizacji wybiera, za jego zgodą, diagnosta laboratoryjny spośród osób wskazanych na liście sporządzonej przez pełnomocnika.
Lista kandydatów na kierowników danej specjalizacji ogłaszana jest na stronie internetowej jednostki kształcącej.
Z wybraną przez diagnostę laboratoryjnego z listy kandydatów na kierowników danej specjalizacji osobą, jednostka kształcąca zawiera umowę na realizację obowiązków,
Odwołanie kierownika specjalizacji może nastąpić w przypadku niewypełniania przez kierownika specjalizacji obowiązków
W przypadku odwołania kierownika specjalizacji jednostka kształcąca ma obowiązek wskazać diagnoście laboratoryjnemu innego kierownika specjalizacji.

Zadania kierownika

§ 19. Do obowiązków kierownika specjalizacji należy w szczególności:

• współudział w ustaleniu szczegółowych warunków odbywania specjalizacji w celu umożliwienia jej uczestnikom nabycia wiadomości i umiejętności określonych programem specjalizacji;
• współudział w ustaleniu szczegółowego planu odbywania specjalizacji i zgłaszanie do ośrodka wojewódzkiego właściwego dla danej jednostki kształcącej terminu rozpoczęcia specjalizacji przez diagnostę laboratoryjnego;
• nadzór nad realizacją planu odbywania specjalizacji, a w szczególności nadzór nad odbywaniem podstawowego stażu specjalizacyjnego i staży kierunkowych;
• wskazanie niezbędnego piśmiennictwa i innych źródeł ułatwiających samokształcenie;
• prowadzenie bieżącej oceny pracy diagnostów laboratoryjnych zgodnie z programem specjalizacji;
• wystawienie opinii dotyczącej przebiegu specjalizacji i uzyskanych przez specjalizującego się umiejętności zawodowych;
• potwierdzanie w karcie specjalizacji odbycia szkolenia zgodnie z programem specjalizacji;
• wnioskowanie do pełnomocnika o przerwanie odbywania specjalizacji przez osobę, która nie realizuje lub nie może realizować programu specjalizacji;
• zaliczanie osobie specjalizującej się przebiegu specjalizacji i wnioskowanie o dopuszczenie do egzaminu państwowego.

Kierownik specjalizacji może jednocześnie sprawować nadzór nad przebiegiem specjalizacji nie więcej niż trzech osób.

Jeżeli w danej dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia nie ma wystarczającej liczby osób posiadających tytuł specjalisty, konsultant krajowy w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego konsultanta krajowego, może wyrazić zgodę na sprawowanie przez kierownika specjalizacji nadzoru nad przebiegiem specjalizacji pięciu osób.

§ 20. Diagnosta laboratoryjny rozpoczyna specjalizację w terminie określonym przez kierownika specjalizacji w karcie specjalizacji.

1. Przesunięcia terminu rozpoczęcia specjalizacji dokonuje na uzasadniony wniosek diagnosty laboratoryjnego kierownik specjalizacji w uzgodnieniu z pełnomocnikiem.
2. Jednostka kształcąca obowiązana jest powiadomić ośrodek wojewódzki o przesunięciu terminu rozpoczęcia specjalizacji przez diagnostę laboratoryjnego. 

SKREŚLENIE Z REJESTRU

§ 22. Diagnosta laboratoryjny nie może realizować lub kontynuować specjalizacji w przypadku:

• utraty prawa wykonywania zawodu;
• niepodjęcia przez diagnostę laboratoryjnego specjalizacji w okresie 3 miesięcy od dnia wskazanego jako termin rozpoczęcia specjalizacji w karcie specjalizacji;
• przerwania specjalizacji dokonanej przez pełnomocnika na wniosek kierownika specjalizacji, w przypadku gdy diagnosta laboratoryjny nie uczestniczy w kursach lub nie odbywa staży kierunkowych albo podstawowego stażu;
• upływu okresu, w którym diagnosta laboratoryjny był zobowiązany ukończyć specjalizację.

Dyrektor ośrodka wojewódzkiego skreśla diagnostę laboratoryjnego z rejestru w przypadkach, o których mowa, po otrzymaniu powiadomienia o zaistnieniu tych okoliczności od pełnomocnika.
O skreśleniu z rejestru diagnosty laboratoryjnego odbywającego specjalizację ośrodek wojewódzki niezwłocznie powiadamia tego diagnostę laboratoryjnego za pośrednictwem pełnomocnika.
Powiadomienie powinno zawierać pouczenie o możliwości wniesienia wniosku,
Diagnosta laboratoryjny, który został skreślony z rejestru z powodów, o których mowa może wystąpić w terminie 14 dni od uzyskania informacji o skreśleniu z rejestru do ministra właściwego do spraw zdrowia z uzasadnionym wnioskiem o przywrócenie możliwości kontynuowania specjalizacji.
Minister właściwy do spraw zdrowia uwzględnia wniosek, po uzyskaniu pozytywnej opinii konsultanta krajowego w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego konsultanta krajowego.
Na podstawie decyzji ministra właściwego do spraw zdrowia o przywróceniu możliwości kontynuowania specjalizacji dyrektor ośrodka wojewódzkiego dokonuje zmiany w rejestrze.

EGZAMIN PAŃSTWOWY

§ 23. Specjalizacja kończy się złożeniem egzaminu państwowego.

Do egzaminu państwowego może być dopuszczona osoba, która zrealizowała i zaliczyła program specjalizacji, i złożyła do ośrodka wojewódzkiego:

• wniosek o dopuszczenie do egzaminu państwowego;
• kartę specjalizacji;
• dokument potwierdzający wniesienie na konto Centrum Egzaminów Medycznych, zwanego dalej "CEM", opłaty za egzamin państwowy.

Dokumenty, składa się w terminie do dnia 15 lipca każdego roku dla sesji jesiennej lub do dnia 15 stycznia każdego roku dla sesji wiosennej, w terminie nie dłuższym niż 12 miesięcy od zaliczenia specjalizacji przez kierownika specjalizacji.
Ośrodek wojewódzki po stwierdzeniu, że dokumenty, spełniają warunki formalne, przekazuje je, do CEM nie później niż w ciągu 14 dni od ostatecznego terminu składania tych dokumentów.
Po zakończeniu postępowania egzaminacyjnego CEM zwraca dokumenty, do ośrodka wojewódzkiego.

§ 24. Egzamin państwowy dla każdej specjalności organizuje CEM.
Dyrektor CEM ustala wysokość opłaty za egzamin państwowy, uwzględniając w szczególności wydatki związane z przeprowadzeniem egzaminu praktycznego i obsługą administracyjną egzaminu państwowego.
Wysokość opłaty za egzamin Dyrektor CEM podaje do publicznej wiadomości na stronie internetowej CEM.
Egzamin jest przeprowadzany przez Państwową Komisję Egzaminacyjną, zwaną dalej "Komisją".
W czasie składania egzaminu praktycznego lub egzaminu ustnego może być obecny kierownik specjalizacji w charakterze obserwatora.
§ 26. Egzamin państwowy przeprowadzany jest 2 razy w roku w sesji wiosennej od dnia 15 kwietnia do dnia 31 maja i w sesji jesiennej od dnia 2 listopada do dnia 15 grudnia.
Egzamin państwowy przeprowadza się zgodnie z regulaminem porządkowym, ustalonym przez dyrektora CEM i zatwierdzonym przez ministra właściwego do spraw zdrowia.
Egzamin państwowy kończący specjalizację dla każdej dziedziny składa się z trzech części: egzaminu testowego, egzaminu praktycznego i egzaminu ustnego.
Testy są przygotowywane, przechowywane i przekazywane w warunkach uniemożliwiających ich nieuprawnione ujawnienie.
Opracowanie pytań testowych i zadań egzaminacyjnych oraz przeprowadzenie egzaminu finansowane jest przez CEM.

§ 29.

1. Egzamin testowy przeprowadzany jest przed egzaminem praktycznym i jego pozytywny wynik stanowi warunek dopuszczenia do egzaminu praktycznego. Pozytywny wynik egzaminu praktycznego stanowi warunek dopuszczenia do egzaminu ustnego.
2. Egzamin testowy dla danej specjalności odbywa się jednocześnie w całym kraju, w terminie ustalonym przez Dyrektora CEM.
3. Zadania egzaminacyjne dla egzaminu praktycznego oraz egzaminu ustnego opracowuje i ustala CEM w porozumieniu z właściwym konsultantem krajowym odrębnie dla każdego programu specjalizacji oraz na każdą sesję egzaminacyjną.

§ 30. (10)

1. Diagnosta laboratoryjny może przystępować do egzaminu państwowego kończącego daną specjalizację najwyżej trzy razy. Trzeci termin przystąpienia do egzaminu państwowego musi być wyznaczony nie później niż 24 miesiące od daty zaliczenia specjalizacji przez kierownika specjalizacji. Trzeci termin jest terminem ostatecznym.
2. W przypadku gdy diagnosta laboratoryjny nie przystąpi do którejkolwiek z części egzaminu państwowego w wyznaczonym terminie, może przystąpić do tej części egzaminu w następnej sesji egzaminacyjnej.
3. W razie negatywnego wyniku którejkolwiek z części egzaminu państwowego, diagnosta laboratoryjny może przystąpić do egzaminu państwowego w następnej sesji egzaminacyjnej. W takim przypadku egzamin państwowy składa się ze wszystkich części, o których mowa w § 26 ust.

§ 31. Potwierdzeniem złożenia egzaminu państwowego z wynikiem pozytywnym jest wydane przez CEM zaświadczenie, które stanowi podstawę do otrzymania dyplomu uzyskania tytułu specjalisty.Rektor szkoły wyższej będącej jednostką kształcącą, w której diagnosta laboratoryjny ukończył specjalizację, po otrzymaniu zaświadczenia, wydaje diagnoście laboratoryjnemu dyplom potwierdzający uzyskanie tytułu specjalisty i informuje o tym ośrodek wojewódzki, przekazując dokumentację diagnosty laboratoryjnego.
§ 32. CEM prowadzi rejestr wydanych zaświadczeń. Rejestr prowadzony jest w systemie ewidencyjno-informatycznym, według określonego przez CEM układu danych.

OBCOKRAJOWCY

§ 33. Osoba niebędąca obywatelem polskim przystępuje do specjalizacji i odbywa ją na zasadach obowiązujących obywateli polskich.
Osoba niebędąca obywatelem polskim, przebywająca na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie w celu odbycia kształcenia podyplomowego lub uzyskania stopnia naukowego, może rozpocząć specjalizację na zasadach określonych w przepisach o odbywaniu studiów i uczestniczeniu w badaniach naukowych i szkoleniach przez osoby niebędące obywatelami polskimi.

§ 35. Jeżeli dotychczasowe przepisy nie przewidywały uzyskiwania tytułu specjalisty w danej specjalności lub w danej specjalności nie ma wystarczającej liczby osób posiadających tytuł specjalisty, konsultant krajowy w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego konsultanta, wskazuje osoby, którym mogą być powierzone określone w rozporządzeniu obowiązki:

1. kierownika specjalizacji w tej specjalności,
2. członka Komisji,

oraz wydaje zaświadczenie potwierdzające powierzenie tych obowiązków.

Osoby, muszą posiadać doświadczenie zawodowe i dorobek naukowy odpowiadający tej specjalności.

Po I stopniu 

§ 36.Diagnosta laboratoryjny, który posiada specjalizację I stopnia, zachowuje prawa wynikające z uzyskania tego tytułu.

Diagnosta laboratoryjny, który posiada specjalizację I stopnia, może uzyskać tytuł specjalisty po odbyciu specjalizacji zgodnie z programem uzupełniającym, o którym mowa w § 3 ust. 3, i po zdaniu egzaminu państwowego.

§ 37. Diagnosta laboratoryjny, który posiada specjalizację II stopnia, zachowuje prawo posługiwania się uzyskanym tytułem specjalisty w danej dziedzinie.

§ 38. Jeżeli dotychczasowe przepisy nie przewidywały uzyskania specjalizacji II stopnia lub tytułu specjalisty w określonej specjalności, konsultant krajowy w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego konsultanta, może wystąpić do ministra właściwego do spraw zdrowia, za pośrednictwem Centrum, z wnioskiem o uznanie dotychczasowego doświadczenia zawodowego i dorobku naukowego diagnosty laboratoryjnego za równoważny ze zrealizowaniem programu właściwej specjalizacji i dopuszczenie go do egzaminu państwowego.
Dyrektor Centrum powołuje zespół ekspertów do opiniowania wniosków o uznanie dotychczasowego doświadczenia zawodowego i dorobku naukowego diagnosty laboratoryjnego za równoważny ze zrealizowaniem programu właściwej specjalizacji i dopuszczenie diagnosty do egzaminu państwowego.
W skład zespołu, wchodzą osoby posiadające tytuł specjalisty w danej dziedzinie, a jeżeli w danej dziedzinie nie ma osób posiadających tytuł specjalisty - osoby legitymujące się doświadczeniem zawodowym i dorobkiem naukowym w tej dziedzinie wskazane przez:

• konsultanta krajowego w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie został powołany konsultant krajowy;
• Krajową Radę Diagnostów Laboratoryjnych;
• towarzystwo naukowe właściwe dla danej dziedziny specjalizacji.

§ 39.

1. Minister właściwy do spraw zdrowia, na podstawie opinii zespołu, o którym mowa w § 38 ust. 2, może uznać dotychczasowe doświadczenie zawodowe i dorobek naukowy diagnosty laboratoryjnego za równoważny ze zrealizowaniem programu właściwej specjalizacji i podjąć decyzję o dopuszczeniu go do egzaminu państwowego.
2. Termin, miejsce i formę egzaminu państwowego, o którym mowa w ust. 1, określa w porozumieniu z przewodniczącym Komisji Dyrektor CEM.
3. Dopuszczenie diagnosty laboratoryjnego do egzaminu w trybie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić w terminie do dnia 31 grudnia 2007 r.

§ 41. Do dnia 31 grudnia 2006 r. diagnosta laboratoryjny może przedstawiać zamiast dokumentu "Prawo wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego" zaświadczenie wydane przez Krajową Radę Diagnostów Laboratoryjnych potwierdzające wpis na listę diagnostów laboratoryjnych.

WYKAZ SPECJALNOŚCI, W KTÓRYCH DIAGNOSTA LABORATORYJNY POSIADAJĄCY ODPOWIEDNIĄ SPECJALIZACJĘ I STOPNIA MOŻE UZYSKAĆ TYTUŁ SPECJALISTY W OKREŚLONEJ DZIEDZINIE PO ODBYCIU SPECJALIZACJI ZGODNIE Z PROGRAMEM UZUPEŁNIAJĄCYM