SPECJALIZACJE NOWY TRYB ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA z dnia 6.08.2001r.
/DZ.URZ. NR 83 poz. 905 ze zm/

Dział Doskonalenia Wyższych Kadr Medycznych informuje, iż ukazał się Dz. U. NR 83 poz. 905 ze zm. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 sierpnia 2001 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy stomatologów. Rozporządzenie dostępne jest na stronie internetowej http://www.mz.gov.pl/.

Postępowanie konkursowe:
§ 11. cytowanego rozporządzenia ust 1. określa tryb składania wniosków o rozpoczęcie specjalizacji do Regionalnego Ośrodka Monitorowania Ochrony Zdrowia - Działu Doskonalenia Wyższych Kadr Medycznych we Wrocławiu ul. Koszarowa 5 , budynek "J".

W celu przystąpienia do postępowania kwalifikacyjnego lekarz składa wniosek o rozpoczęcie specjalizacji w danej specjalności, na którego obszarze działania ma zamiar odbywać specjalizację, w terminie do dnia 31 maja albo do dnia 31 grudnia każdego roku.

W przypadku gdy lekarz jest cudzoziemcem, składa wniosek do Ministra Zdrowia.

Postępowanie kwalifikacyjne przeprowadza Regionalny Ośrodek Monitorowania Ochrony Zdrowia - Dział Doskonalenia Wyższych Kadr Medycznych, odbywa się dwa razy w roku w terminach 1 czerwca - 15 lipca i 1 stycznia - 15 lutego.
Postępowanie kwalifikacyjne obejmuje ocenę formalną wniosku o rozpoczęcie specjalizacji oraz postępowanie konkursowe.

             Rozpoczęcie Specjalizacji w Podstawowej Dziedzinie Medycznej:

1. w ramach rezydentury albo w innym trybie, jeżeli nie posiada specjalizacji I lub II stopnia bądź tytułu specjalisty - rozmowę kwalifikacyjną oraz
     a. wynik państwowego egzaminu kończącego staż podyplomowy lekarza
         lub lekarza stomatologa, albo
     b. w innym trybie niż rezydentura, jeżeli posiada I lub II stopień specjalizacji albo tytuł
         specjalisty, a ubiega się o rozpoczęcie specjalizacji w trybie innym niż rezydentura
         - rozmowę kwalifikacyjną oraz wynik egzaminu w zakresie posiadanej
         specjalizacji I lub II stopnia albo państwowego egzaminu specjalizacyjnego.
   
   Rozpoczęcie Specjalizacji w Szczegółowej Dziedzinie Medycyny:
   
2. W przypadku lekarza występującego o rozpoczęcie specjalizacji w szczegółowej dziedzinie medycyny -rozmowę kwalifikacyjną, udokumentowanie osiągnięć zawodowych oraz wynik egzaminu specjalizacyjnego w odpowiedniej podstawowej dziedzinie medycyny.

Dział Doskonalenia na podstawie § 13 punkt 3. cytowanego rozporządzenia kieruje lekarza do odbywania specjalizacji w wybranej przez niego jednostce organizacyjnej, w ramach posiadanych przez nią wolnych miejsc szkoleniowych w danej dziedzinie medycyny, uwzględniając w kolejności: wynik postępowania kwalifikacyjnego, uzyskanie rezydentury, miejsce zatrudnienia, wstępną akceptację kierownika jednostki organizacyjnej.

punkt 6.  Wojewódzki ośrodek jest zobowiązany skierować lekarza do odbycia specjalizacji realizowanej w trybie:

• innym niż rezydentura - w okresie nie dłuższym niż 3 miesiące
• rezydentury - w okresie nie dłuższym niż 15 dni, a w uzasadnionych przypadkach w okresie nie dłuższym niż 3 miesiące
• od terminu zakończenia postępowania kwalifikacyjnego

punkt 7. Jednostka organizacyjna posiadająca wolne miejsca szkoleniowe w danej dziedzinie medycyny jest zobowiązana umożliwić odbywanie specjalizacji lekarzowi skierowanemu do jej odbywania w tej jednostce.

Zgodnie z § 8. 1. Lekarz odbywa specjalizację przez cały okres jej trwania w czasie równym czasowi pracy lekarza zatrudnionego w zakładzie opieki zdrowotnej,
Lekarzowi pełniącemu dyżur medyczny w ramach realizacji programu danej specjalizacji przysługuje wynagrodzenie.

Lekarz może odbywać specjalizację na zasadach:

Zgodnie z § 7.1. Lekarz odbywa specjalizację na podstawie umowy o pracę zawartej z jednostką organizacyjną prowadzącą specjalizację na czas określony w celu doskonalenia zawodowego, obejmującego realizację programu specjalizacji, zwanej dalej "rezydenturą".

Lekarz, który nie został zakwalifikowany do odbywania specjalizacji w trybie, o którym mowa w ust. 1, może odbywać specjalizację w ramach:

1. umowy o pracę, zawartej na czas nieokreślony lub określony okresem trwania specjalizacji z jednostką organizacyjną prowadzącą specjalizację,
2. płatnego urlopu szkoleniowego udzielanego pracownikowi na czas trwania określonej specjalizacji na podstawie odrębnych przepisów,
3. poszerzenia, o program specjalizacji, zajęć programowych studiów doktoranckich prowadzonych przez uprawniony podmiot, w którego skład wchodzi komórka organizacyjna prowadząca specjalizację i udzielonego urlopu szkoleniowego lub urlopu bezpłatnego, jeżeli uczestnik studiów doktoranckich pozostaje w stosunku pracy, a po ich ukończeniu w trybie określonym w pkt 1, 2 lub 4,
4. umowy o pracę, zawartej na czas nieokreślony, z jednostką organizacyjną inną niż wymienione w § 6 ust. 1, zapewniającą realizację części programu specjalizacji w zakresie form, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 lit. c), d) i f), i w ramach płatnych urlopów szkoleniowych udzielanych pracownikowi na czas niezbędny do zrealizowania pozostałej części programu specjalizacji w jednostce organizacyjnej prowadzącej specjalizację lub odpowiednio prowadzącej staż kierunkowy.
5. umowy cywilno prawnej o szkolenie specjalizacyjne, zawartej z jednostką organizacyjną prowadzącą specjalizację; jednostka organizacyjna prowadząca specjalizację nie pobiera od lekarza opłat za to szkolenie.

Czas trwania specjalizacji /w trybie poza rezydenckim/:

    § 9. 1. Okres trwania odbywanej specjalizacji może być przedłużony nie więcej niż o połowę okresu
      trwania specjalizacji z zastrzeżeniem ust.2.

1. Okres trwania specjalizacji odbywanej na zasadach, o których mowa, może być dodatkowo przedłużony o okres udzielonego lekarzowi przez pracodawcę urlopu wychowawczego na zasadach określonych w odrębnych przepisach, nie dłuższy jednak niż rok.
2. Okres trwania specjalizacji odbywanej na zasadach, ulega przedłużeniu o okres oczekiwania na miejsce szkoleniowe w innej jednostce, jeżeli jednostka szkoląca przestaje spełniać wymagania niezbędne do wpisu na listę, o której mowa w § 6 ust. 1.\

Rezydentura

1. Okres, na jaki zawierana jest umowa o pracę w ramach rezydentury, odpowiada okresowi trwania specjalizacji. § 10. 1. Umowa o pracę w ramach rezydentury zawierana jest na podstawie skierowania.
2. Okres trwania specjalizacji w ramach rezydentury ulega przedłużeniu o czas:
   - niezdolności do pracy dłuższej niż 30 dni w ciągu roku kalendarzowego, w przypadkach przewidzianych w art. 92 § 1 Kodeksu pracy,
   - urlopu macierzyńskiego,
   - urlopu bezpłatnego udzielonego przez pracodawcę na czas nie dłuższy niż 3 miesiące.
3. Przedłużenie okresu trwania specjalizacji w ramach rezydentury łącznie nie może być dłuższe niż o rok, z zastrzeżeniem. Okres trwania specjalizacji w ramach rezydentury może ulec dodatkowo przedłużeniu:
   - o czas udzielonego przez pracodawcę urlopu wychowawczego na zasadach określonych w odrębnych przepisach, nie dłuższy jednak niż o rok,
   - o czas urlopu bezpłatnego, nie dłuższego niż rok, udzielonego przez pracodawcę w celu odbycia stażu zagranicznego zgodnego z programem odbywanej specjalizacji, po uzyskaniu
     zgody kierownika specjalizacji - w przypadku nie uzyskania zgody ministra właściwego do spraw zdrowia na uznanie tego stażu za równoważny ze zrealizowaniem odpowiedniej części
     programu specjalizacji,
   - o czas oczekiwania na miejsce szkoleniowe w innej jednostce, jeżeli macierzysta jednostka szkoląca przestaje spełniać wymagania niezbędne do wpisu na listę,
     o której mowa w § 6   ust. 1, na skutek czego zostaje rozwiązana umowa o pracę.
4. W przypadku przedłużenia okresu trwania specjalizacji w ramach rezydentury, o którym mowa jednostka organizacyjna prowadząca specjalizację zawiera z lekarzem umowę o pracę na czas określony, odpowiadający sumie okresów przedłużających specjalizację.
5. Umowa o pracę w ramach rezydentury zawierana jest odpowiednio z dniem 1 marca albo 1 sierpnia każdego roku, z zastrzeżeniem § 13 ust. 6 oraz § 19 ust. 1 pkt 3.
6. Lekarz, z którym rozwiązano umowę o pracę w ramach rezydentury z przyczyn przez niego zawinionych, który nie kontynuuje odbywania specjalizacji lub nie ukończy jej w terminie, o którym mowa w § 9, zwraca koszty szkolenia specjalizacyjnego w wysokości i terminie ustalonych w decyzji ministra właściwego do spraw zdrowia do budżetu państwa, na rachunek wskazany w tej decyzji. O skreśleniu lekarza z rejestru, o którym mowa w § 14, i przyczynach tego skreślenia wojewódzki ośrodek informuje niezwłocznie ministra właściwego do spraw zdrowia.
7. Wysokość kosztów, o których mowa powinna odpowiadać wysokości środków finansowych wydatkowanych ze środków przekazanych przez ministra właściwego do spraw zdrowia jednostce organizacyjnej na odbywanie przez lekarza specjalizacji w ramach rezydentury.
8. Lekarz, który odbywa specjalizację w ramach rezydentury, nie może ubiegać się w tym czasie o odbywanie innej specjalizacji w tym trybie.
9. Lekarz, który uzyskał tytuł specjalisty w podstawowej lub szczegółowej dziedzinie medycyny w ramach rezydentury, nie może ubiegać się ponownie o odbywanie innej specjalizacji, odpowiednio w podstawowej lub szczegółowej dziedzinie medycyny, w tym trybie.
10. Lekarzowi, odbywającemu specjalizację w trybie § 7 ust. 2:
    - z którym została rozwiązana umowa o pracę, z wyjątkiem rozwiązania umowy w trybie art. 52 § 1 Kodeksu pracy, lub
    - który ukończył studia doktoranckie
    a do zakończenia specjalizacji pozostało mu nie więcej niż 1/3 okresu jej odbywania, minister właściwy do spraw zdrowia może przyznać na ten okres, na wniosek kierownika specjalizacji, etat rezydencki w celu dokończenia specjalizacji - w ramach posiadanych niewykorzystanych środków na rezydentury.

Zgodnie z § 5. Lekarz w tym samym czasie może odbywać tylko jedną specjalizację.

ZADANIA KIEROWNIKA SPECJALIZACJI /zgodnie z § 16 i 17/

             Zgodnie § 16. 1. Kierownikiem specjalizacji jest lekarz specjalista w dziedzinie medycyny
          będącej przedmiotem specjalizacji, a w uzasadnionych przypadkach w pokrewnej
          dziedzinie medycyny.

1. Lekarz odbywa specjalizację pod kierunkiem wybranego przez siebie lekarza, spośród lekarzy zatrudnionych lub pełniących służbę na stanowisku służbowym w danej jednostce organizacyjnej albo spośród lekarzy, o których mowa w § 6 ust.1 pkt 6 i 7, wyznaczonych przez kierownika tej jednostki - w porozumieniu z konsultantem wojewódzkim w danej dziedzinie medycyny lub odpowiednio z właściwym konsultantem powołanym do realizacji zadań związanych z obronnością kraju, zwanego dalej "kierownikiem specjalizacji" - za jego zgodą.
2. Kierownik specjalizacji oraz lekarz specjalista kierujący stażem kierunkowym mogą prowadzić jednocześnie specjalizację nie więcej niż trzech lekarzy, a w przypadku specjalizacji z zakresu stomatologii, z wyjątkiem chirurgii szczękowo-twarzowej, nie więcej niż dwóch lekarzy.
3. Kierownik specjalizacji jest odpowiedzialny za ustalenie szczegółowego planu odbywania specjalizacji, w tym za ustalenie miejsc odbywania staży kierunkowych, w sposób zapewniający realizację programu specjalizacji, który lekarz odbywający specjalizację zobowiązany jest złożyć w terminie nie dłuższym niż 6 miesięcy od daty rozpoczęcia specjalizacji, do wojewódzkiego ośrodka.
4. Kierownik specjalizacji, który nie dopełnił obowiązku ustalenia szczegółowego planu odbywania specjalizacji w terminie, o którym mowa w ust. 1, na wniosek wojewódzkiego ośrodka zostaje pozbawiony funkcji kierownika specjalizacji - przez kierownika jednostki, w porozumieniu z właściwym konsultantem wojewódzkim.
5. Kierownik specjalizacji może wystąpić do ministra właściwego do spraw zdrowia, za pośrednictwem Centrum, z wnioskiem o uznanie za równoważne ze zrealizowaniem elementów określonych w programie danej specjalizacji stażu szkoleniowego - obejmującego szkolenie i uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonywanie zabiegów lub procedur medycznych, staży kierunkowych lub kursów szkoleniowych odbytych za granicą lub w kraju, w jednostce upoważnionej do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego, jeżeli okres od dnia ich ukończenia do dnia rozpoczęcia przez lekarza specjalizacji nie jest dłuższy niż 5 lat lub gdy staż szkoleniowy zrealizowany za granicą miał miejsce w okresie aktualnie odbywanej specjalizacji, oraz o odpowiednie skrócenie okresu odbywania tej specjalizacji.
6. Kierownik specjalizacji może wystąpić najpóźniej na 3 miesiące przed upływem terminu, o którym mowa w § 21 ust. 2, o uznanie, o którym mowa w ust. 3.
7. Minister właściwy do spraw zdrowia, na wniosek Dyrektora Centrum, na podstawie opinii zespołu ekspertów, może uznać staże i szkolenie, za równoważne ze zrealizowaniem części programu specjalizacji i skrócić lekarzowi czas odbywania specjalizacji, jednak o okres nie dłuższy niż 1/3 okresu jej trwania, natomiast w przypadku stażu szkoleniowego zrealizowanego za granicą w okresie aktualnie odbywanej specjalizacji, uznać staż w wymiarze nie dłuższym niż 1/3 okresu trwania tej specjalizacji.
8. W przypadku uznania, w tym uznania skutkującego skróceniem specjalizacji, łączny okres uznania nie może być dłuższy niż 1/3 okresu trwania specjalizacji.
9. Informacje o uznaniu lekarzowi stażów lub szkoleń oraz o skróceniu okresu odbywania specjalizacji Centrum przekazuje do właściwego wojewódzkiego ośrodka. 
   Zgodnie § 47. Traci moc rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 25 marca 1999 roku w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy stomatologów (Dz. U. Nr 31 poz. 302, Nr 61, poz.676 oraz z 2000 r Nr 6, poz. 84).
   Zgodnie § 41. Lekarz, który na podstawie dotychczasowych przepisów rozpoczął specjalizację w podstawowej albo w szczegółowej dziedzinie medycyny, odbywa ją zgodnie z programem specjalizacji oraz okresem jej trwania, określonych na podstawie dotychczasowych przepisów.

Lekarze stomatolodzy:

Lekarz stomatolog, który na podstawie dotychczasowych przepisów rozpoczął specjalizację w dziedzinie stomatologia ogólna, może po okresie 12 miesięcy jej odbywania i złożeniu kolokwium z zakresu dotychczas zrealizowanego programu specjalizacji u dotychczasowego kierownika specjalizacji, nie później jednak niż do dnia 15 czerwca 2003 r. złożyć wniosek o rozpoczęcie specjalizacji, w dziedzinie:

• protetyka stomatologiczna
• periodontologia
• stomatologia dziecięca
• stomatologia zachowawcza z endodoncją

w ramach wolnych miejsc szkoleniowych na obszarze danego województwa i zostać zakwalifikowany w pierwszej kolejności do jej odbywania bez postępowania kwalifikacyjnego w tym celu należy złożyć

• wniosek o otwarcie specjalizacji w / w dziedzinach
• potwierdzenie zaliczonego kolokwium u kierownika specjalizacji.

Lekarze posiadający I stopień specjalizacji zasady postępowania:

Zgodnie § 42. Lekarz posiadający I stopień specjalizacji, który dotychczas nie został zakwalifikowany do odbywania właściwej specjalizacji może ubiegać się, w terminie do dnia 1 grudnia 2004 r., o skierowanie do odbycia specjalizacji i uzyskanie tytułu specjalisty bez postępowania kwalifikacyjnego,

1. Lekarz, o którym mowa, może odbywać specjalizację wyłącznie w dziedzinie medycyny, w której posiada I stopień specjalizacji.
2. Lekarz, o którym mowa posiadający specjalizację I stopnia w dziedzinie medycyny ogólnej, może ubiegać się o skierowanie do odbycia specjalizacji i uzyskanie tytułu specjalisty w dziedzinie medycyny rodzinnej, a lekarz stomatolog posiadający specjalizację I stopnia w dziedzinie stomatologii ogólnej w dziedzinie stomatologii zachowawczej z endodoncją.
3. Lekarz, o którym mowa może odbywać specjalizację wyłącznie w trybie określonym w § 7 ust. 2 pkt 1 albo 4 albo w ramach płatnego urlopu szkoleniowego udzielonego przez pracodawcę w celu odbycia specjalizacji w jednostce organizacyjnej, o której mowa w ust. 9 lub § 6 ust. 1.
   - umowy o pracę, zawartej na czas nieokreślony lub określony okresem trwania specjalizacji z jednostką organizacyjną prowadzącą specjalizację,
   - umowy o pracę, zawartej na czas nieokreślony, z jednostką organizacyjną inną niż wymienione w § 6 ust. 1, zapewniającą realizację części programu specjalizacji w zakresie form, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 lit. c), d) i f), i w ramach płatnych urlopów szkoleniowych udzielanych pracownikowi na czas niezbędny do zrealizowania pozostałej części programu specjalizacji w jednostce organizacyjnej prowadzącej specjalizację lub odpowiednio prowadzącej staż kierunkowy.
4. Liczbę lekarzy posiadających I stopień specjalizacji, którzy mogą rozpocząć specjalizację w określonej dziedzinie medycyny na obszarze danego województwa bez postępowania kwalifikacyjnego, minister właściwy do spraw zdrowia ustala corocznie do dnia 30 października poprzedniego roku po zasięgnięciu opinii konsultanta wojewódzkiego.
5. Wniosek o rozpoczęcie specjalizacji w określonej dziedzinie medycyny podlega formalnej ocenie przez wojewódzki ośrodek oraz zaopiniowaniu przez konsultanta wojewódzkiego.
6. Listę lekarzy przyjętych do odbywania specjalizacji sporządza wojewódzki ośrodek
7. Kierownikiem specjalizacji lekarza skierowanego w trybie, o którym mowa do odbycia specjalizacji może być również lekarz specjalista w dziedzinie medycyny będącej przedmiotem specjalizacji, zatrudniony lub pełniący służbę na stanowisku służbowym w jednostce organizacyjnej zatrudniającej lekarza innej niż określona w § 6 ust. 1, jeżeli była ona uprawniona do prowadzenia specjalizacji II stopnia.
8. Kierownika specjalizacji lekarza, o którym mowa w ust. 9, wyznacza kierownik jednostki zatrudniającej go w porozumieniu z odpowiednim konsultantem wojewódzkim.
9. Lekarz, o którym mowa w ust. 1, odbywa staż specjalizacyjny zgodnie z harmonogramem realizacji indywidualnego programu odpowiedniej specjalizacji, ustalonego na podstawie programu, o którym mowa w § 4 ust. 2, przez kierownika specjalizacji i zatwierdzonego przez konsultanta wojewódzkiego w danej dziedzinie medycyny,

Lekarz, który został zakwalifikowany i skierowany do odbywania specjalizacji przed wejściem w życie rozporządzenia i nie rozpoczął specjalizacji w ciągu 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia, traci możliwość rozpoczęcia specjalizacji uzyskaną na podstawie dotychczasowego postępowania kwalifikacyjnego

Zgodnie § 43a. Lekarz, który na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 25 marca 1999 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy stomatologów został zakwalifikowany do odbycia specjalizacji w dziedzinie stomatologii ogólnej i nie rozpoczął jej z powodu braku miejsc szkoleniowych na obszarze województwa, w którym ubiegał się o rozpoczęcie specjalizacji, może wystąpić do wojewódzkiego ośrodka, do dnia 30 listopada 2004 r., o wydanie skierowania do rozpoczęcia specjalizacji w dziedzinie chirurgii stomatologicznej, protetyki stomatologicznej, periodontologii, stomatologii zachowawczej z endodoncją - bez konieczności ponownego odbycia postępowania kwalifikacyjnego.

Lekarz uzyskuje skierowanie do odbywania specjalizacji, o którym mowa w ust. 1, w pierwszej kolejności w ramach przyznanych miejsc szkoleniowych dla danego województwa, z zastrzeżeniem § 41 ust. 2.

Lekarz Posiadający stopień naukowy Doktora Habilitowanego

          § 35. Lekarz posiadający stopień naukowy doktora habilitowanego i mający odpowiedni dorobek
          zawodowy w szczegółowej dziedzinie medycyny wymienionej w § 1 ust. 1 pkt 2, z wyjątkiem
          chirurgii naczyniowej, chirurgii onkologicznej, chirurgii plastycznej, ginekologii onkologicznej,
          otorynolaryngologii dziecięcej i urologii dziecięcej, może złożyć wniosek o skierowanie go,
          na wniosek właściwego konsultanta krajowego, do odbywania tej specjalizacji bez postępowania
          kwalifikacyjnego.

1. W przypadku lekarza, o którym mowa w ust. 1, kierownik specjalizacji może wystąpić, za pośrednictwem Centrum, do ministra właściwego do spraw zdrowia, o uznanie dotychczasowego dorobku naukowego i zawodowego lekarza za równoważny ze zrealizowaniem przez niego, w części lub w całości, szczegółowego programu właściwej specjalizacji.
2. W przypadku lekarza posiadającego stopień naukowy doktora habilitowanego i mającego odpowiedni dorobek zawodowy w szczegółowej dziedzinie medycyny, o której mowa w ust. 1, zakwalifikowanego do odbywania specjalizacji w trybie postępowania kwalifikacyjnego, kierownik specjalizacji w porozumieniu z właściwym konsultantem krajowym może wystąpić, za pośrednictwem Centrum, do ministra właściwego do spraw zdrowia, o uznanie dotychczasowego dorobku naukowego i zawodowego lekarza za równoważny ze zrealizowaniem przez niego, w części lub w całości, szczegółowego programu specjalizacji.
3. Minister właściwy do spraw zdrowia, na wniosek Dyrektora Centrum, sporządzony na podstawie opinii powołanego przez niego zespołu, w skład którego wchodzą: właściwy konsultant krajowy, kierownik specjalizacji, przedstawiciel właściwego towarzystwa naukowego i przedstawiciel Naczelnej Rady Lekarskiej posiadający tytuł specjalisty w danej dziedzinie medycyny i stopień naukowy doktora habilitowanego, może uznać dotychczasowy dorobek naukowy i zawodowy lekarza, o którym mowa w ust. 1 i 3, za równoważny ze zrealizowaniem przez niego w części lub w całości szczegółowego programu właściwej specjalizacji, a w przypadku uznania za równoważny w całości - podjąć decyzję o dopuszczeniu tego lekarza do egzaminu państwowego.

Uzyskanie tytułu Specjalisty

          § 37. Jeżeli przepisy w sprawie specjalizacji lekarskich, obowiązujące przed dniem wejścia
          w życie rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 25 marca 1999 r. w sprawie
          specjalizacji lekarzy i lekarzy stomatologów, nie przewidywały uzyskania specjalizacji II stopnia
          lub tytułu specjalisty w określonej dziedzinie medycyny, konsultant krajowy może wystąpić
          do ministra właściwego do spraw zdrowia, za pośrednictwem Centrum, o uznanie
          dotychczasowego dorobku naukowego i zawodowego lekarza za równoważny ze zrealizowaniem
          szczegółowego programu właściwej specjalizacji i dopuszczenie tego lekarza
          do egzaminu państwowego.

1. Minister właściwy do spraw zdrowia, na wniosek Dyrektora Centrum, sporządzony na podstawie opinii powołanego przez niego zespołu, w skład którego wchodzą: konsultant krajowy oraz dwóch lekarzy posiadających stopień naukowy doktora habilitowanego w dziedzinach pokrewnych, może uznać dotychczasowy dorobek naukowy i zawodowy lekarza za równoważny ze zrealizowaniem szczegółowego programu specjalizacji i podjąć decyzję o dopuszczeniu tego lekarza do egzaminu państwowego, którego termin i formę określa na podstawie wniosku komisji powołanej w trybie określonym w ust. 2, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Egzaminów Lekarskich.
2. W przypadku gdy wniosek konsultanta krajowego, o którym mowa w ust. 1, dotyczy specjalności w szczegółowych dziedzinach medycyny - lekarz, którego ten wniosek dotyczy, musi posiadać specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty w odpowiedniej specjalności w podstawowej dziedzinie medycyny określonej w załączniku nr 2 do rozporządzenia.
3. W przypadku gdy lekarzem, o którym mowa w ust. 1, jest konsultant krajowy w danej dziedzinie medycyny, w skład zespołu, o którym mowa w ust. 1a, Dyrektor Centrum powołuje konsultanta krajowego w pokrewnej dziedzinie medycyny.
4. Dla przeprowadzenia egzaminu państwowego, o którym mowa w ust. 1a, minister właściwy do spraw zdrowia powołuje komisję egzaminacyjną spośród osób zaproponowanych przez Krajową Radę Egzaminów Lekarskich; w skład komisji egzaminacyjnej wchodzą lekarze posiadający tytuł specjalisty w dziedzinach pokrewnych:
   - konsultant krajowy właściwy dla danej dziedziny medycyny lub jego przedstawiciel,
   - dwaj lekarze posiadający stopień naukowy doktora habilitowanego,
   - przedstawiciel Naczelnej Rady Lekarskiej.
5. Konsultant krajowy może złożyć wniosek o dopuszczenie do egzaminu państwowego w trybie, o którym mowa w ust. 1-1b, nie później niż do dnia 30 września 2003 r.,
   z wyłączeniem specjalizacji w dziedzinach:
   - ginekologii onkologicznej,
   - hipertensjologii,
   - neuropatologii,
   - otorynolaryngologii dziecięcej
   - urologii dziecięcej,
   w których konsultant krajowy może złożyć wniosek o dopuszczenie do egzaminu państwowego nie później niż do dnia 30 września 2004 r.